Wóz 35 na miejscu, Sunnyvale 902. Sześciopiętrowy budynek.
Potrzebne wsparcie.
Tu wóz 35. Potrzebne wsparcie.
NA WŁASNĄ RĘKĘ
Przyślijcie więcej ludzi!
Zespół kapitana Brewera sprawdzi, czy nie ma ofiar.
Moja babcia nie może chodzić! Nie może wyjść!
My się nią zajmiemy.
Na obydwu końcach korytarza nadal mamy uwięzionych ludzi!
No to do roboty!
Ostrożnie.
Nie mogę chodzić!
- Dajcie małą drabinę. - Nawet o tym nie myśl!
- Cofnijcie się! Wchodzę! - Gordy, do cholery!
Zajmijcie się ostatnią ścianą na piątym piętrze!
Szóste piętro się zapada!
Kapitan Brewer spadł! Niech mi ktoś pomoże!
Nie mogę oddychać.
- Proszę włożyć moją maskę. - Dziękuję.
Dobra, wyciągamy stąd tę kobietę!
Proszę oddychać. Będzie dobrze.
Trzymajcie drabinę!
Znosimy poparzoną kobietę!
Ostrożnie!
Teraz musimy go postawić.
Niebieski do niebieskiego.
Widzisz to niebieskie tutaj? Tu na dole.
Trzymaj skrzydła,
żeby się nie bujał. Ładnie. Popatrz...
Dzień dobry.
Zobacz mamusiu, co zrobiliśmy.
- Świetne. - Pokaż mamusi.
Pewnie zajęło wam to kilka godzin.
Pracujemy nad tym od czwartej. Jak wróciłem, już nie spał.
- Chyba boli go gardło. - Powinien iść do lekarza.
Widziałaś, jak zdobywam punkt jak Kobe Bryant?
Kochanie, nie powinieneś teraz skakać.
Bańki, bańki, jęk i krzyk...
Matta umyjemy w mig!
Doktor Bob wciśnie go na 11:30, ale o 12:15 muszę być w szpitalu.
Ja go zawiozę. Dasz radę go odebrać?
Wspaniale, może być 11:30. Bardzo pani dziękuję.
- Już jesteś czysty. - Chodź tu, kolego.
Ale jesteś czyściutki. I śliski.
Mówiłam, że pan doktor ci pomoże. Chcesz hot-doga?
- Jak leci? - W porządku.
- Co podać? - Dwa hot-dogi, colę dietetyczną.
- Co chcesz do picia? - Sok pomarańczowy.
Dwa hot-dogi.
Proszę, kolego.
Już późno. Gdzie tata? Powinien tu być.
Nie ruszaj się stąd, dobrze?
KONSULAT GENERALNY KOLUMBII
Panie oficerze!
Przepraszam, muszę odebrać dzieciaka.
Mogę? Zajmie mi to chwilę. Dziękuję.
- Jest! - Gdzie?
- Dobra robota. - Za to mi płacą.
Cześć, tatusiu.
Mówiłam, że będzie.
Czas przybycia jednostek?
Gilly, Perry i Copeland do mnie!
Agent zaraz tu będzie. Za 10 minut chcę mieć opis sytuacji.
Musimy podać panu kroplówkę.
Zabierzcie go do szpitala. Tu nie wyciągniemy tego szkła.
Urządzenie zadziałało po przyjeździe oficjeli.
Urzędnicy kolumbijscy, wywiad amerykański. To pewnie cele.
Ten z telefonem to Brandt, CIA. Zbiera informacje o Kolumbii.
Ten drugi to Shrub, Podsekretarz Stanu ds. Ameryki Łacińskiej.
- Nawet go nie drasnęło. - Kamery coś sfilmowały?
- Właśnie ściągamy nagranie. - Co na to policja?
Wiedzą, że to nasza sprawa. Pomogą nam.
- Ile ofiar? - 24 osoby ranne, 9 zabitych,
w tym agenci CIA, wojsko USA i Kolumbii, listonosz...
pielęgniarka i jej synek. Tam jest ojciec.
Musimy położyć cię na noszach.
Obdzwoń naszych. Wieczorem chcę wiedzieć, kto za tym stoi.
Phipps, Wydział Antyterrorystyczny.
- Muszę pomówić z sekretarzem. - Nie dzisiaj.
Zabierzcie podsekretarza do hotelu.
Informuj mnie na bieżąco.
Mogę pogadać z tobą. Zakładam, że celem był ktoś w waszej kolumnie.
- To terroryzm. Każdy jest celem. - Brednie wciskaj prasie, nie mnie.
- Mów, co wiesz. - Powiem, jak cię dopuszczą do sprawy.
Mam powiedzieć strażakowi, że morderca zwiał dzięki przepisom?
Mów, co chcesz. Ode mnie niczego się nie dowiesz.
Przepraszam, siostro! Gdzie leży Gordon Brewer?
Co słychać?
- Co z nim? - Mogło być gorzej.
Szkło przeszło milimetry od tętnicy udowej. Miał szczęście.
Zacznę od tego, że wszystkie siły Stanów Zjednoczonych...
zostaną postawione w stan gotowości...
Pokażemy, że nie tolerujemy ataków na nasze miasto.
Musimy jednak zwalczyć pokusę podejmowania pochopnych decyzji,
których moglibyśmy kiedyś żałować.
Nie możemy pozwolić, by anonimowy przestępca
zniszczył naszą współpracę z rządem Kolumbii.
Cześć, stary. Co słychać?
Co wiemy?
Prezydent wkrótce wystąpi. Wątpię, by powiedział coś nowego.
FBI wie, że bomba była ukryta w skradzionym motocyklu policyjnym.
- Nie wiedzą tylko, kto ją uruchomił. - Widziałem gliniarza.
Widziałem go.
Gordy, wracaj, do cholery!
Wracaj, Gordy!
Nigdzie nie idziesz!
W razie czego dzwoń do Shruba w biurze Sekretarza Stanu.
To jeden z naszych. Poradzi sobie.
Jest Beckett? A Moyers? Mógłby pomóc.
Facet się nie opieprza. Typowy agent CIA.
Chcę kopie wiz Kolumbijczyków wydane przez ostatnie pół roku.
- Wszyscy go kryją. - Stąd nazwa "tajny agent".
Dranie. Musieli wykorzystać jakiś płynny materiał wybuchowy.
Proszę za mną.
Ja tylko chcę pomóc. Pracowałem w Wydziale Zamachów.
Tędy. Zaprowadzę pana do agenta Phippsa.
Przyszedł Gordy Brewer.
- Strażak? - Tak. Mówi, że rozmawiał z gliniarzem.
Dziękuję, że pan tu przyszedł.
Znamy go. To Claudio Perrini.
Sądzimy, że to terrorysta zwany El Lobo, Wilk.
To facet, na którego się natknąłem.
Rozmawiałem z nim. Mówiłem, że przyszedłem po syna.
Uśmiechnął się do mnie, sukinsyn.
Mógł zdetonować bombę przez komórkę.
- Miał komórkę? - Nie wiem.
Ile czasu minęło od chwili, gdy pan go zobaczył, do wybuchu?
Pięć sekund. Dziesięć to góra.
- Wystarczy, żeby zadzwonić? - Może.
To przykry widok.
Spóźniłem się.
Nie powinno ich tam być.
To zamachowca nie powinno tam być.
Peter Brandt, CIA, Sekcja Ameryki Łacińskiej. Był jednym z celów.
Bardzo panu współczuję. Gdybym mógł coś dla pana zrobić...
Obiecuję, że złapiemy tego drania.
Jak mogę się z panem skontaktować?
- Tu Gordy. - Anne.
- I Matthew Brewer. - Zostaw wiadomość.
Nazywam się Ken Barnett. Jestem z Lateline.
Chcielibyśmy, żeby pan opowiedział swoją historię
u nas w studio.
Jeśli to pana interesuje, proszę o telefon. Mój numer 552-12...
Wracamy do Ricka Garcia i zamachu bombowego w LA.
Jestem w Departamencie Stanu, gdzie Wydział do Walki z Terroryzmem
otrzymał kasetę wideo od El Lobo, czyli Wilka,
terrorysty kolumbijskiego, któremu przypisuje się
co najmniej 7 zamachów, w tym ostatni na konsulat Kolumbii w Los Angeles.
W imieniu narodu Kolumbii twierdzę,
że to ja dokonałem zamachu w LA. Zamach był aktem samoobrony,
skierowanym przeciwko amerykańskim zbrodniarzom wojennym.
Dopóki Ameryka nie skończy aktów agresji przeciw Kolumbii,
nie będziecie czuli się
bezpieczni we własnych łóżkach.
Kolumbia to nie jest wasz kraj.
Wynoście się. Sangre o libertad.
Przenosimy się do Jenni Luz w Los Angeles.
To pan Ortiz-Dominguez, z Komitetu Solidarności Latynoamerykańskiej,
grupy sympatyzującej z Armią Wyzwolenia Kolumbii.
Opisał pan AWK jako bojowników o wolność.
Czy zamach bombowy nie był brutalnym aktem terrorystycznym?
Wilk zrobił w Stanach tylko to, co Stany robią w Kolumbii.
Ale zabicie niewinnych ludzi, jak Anne i Matt Brewer, to terroryzm.
Śmierć matki i dziecka jest godna pożałowania.
Ale to się nazywa efekt uboczny.
Ortiz, odbierzesz? CNN. Na drugiej linii Washington Post.
- Tylko ja tu jestem? - Agent Crosby, zajmę pani 30 minut.
New York Times na jedynce.
Niech poczekają. To moje zdanie.
- Dlaczego miałbym je zmienić? - Chcesz efektów ubocznych?
- Kto ty, kurwa, jesteś? - Ja ci dam efekt uboczny!
To chyba ten strażak. Wchodzimy! Już!
Chcesz efekt uboczny? To masz!
- Gdzie jest Wilk? - Nie wiem!
Wyłącz to.
Tylko spokojnie.
- Muszę pana skuć. - Agent Collins, FBI.
Proszę mi podać ręce.
Spokojnie. Wszystko będzie dobrze.
Nie potrafię sobie wyobrazić, co pan teraz czuje,
ale nie może pan wymierzać sprawiedliwości na własną rękę.
Chyba straciłeś Wilka.
Jest gdzieś daleko. Inaczej nie przysyłałby taśmy.
- Aresztujecie mnie? - Nie.
Pan Ortiz wycofa oskarżenie.
Jesteśmy prawie pewni, że Wilk wrócił do Kolumbii.
DEPARTAMENT STANU DULLES
- To przesłuchanie mnie obraża. - Pan jest powodem tej tragedii.
Pan chciał iść do konsulatu Kolumbii z planem zaatakowania guerrillas.
Chcieli pana wysadzić. Też mi niespodzianka.
- Jeśli chce się pan sprzeczać... - Ja się nie sprzeczam.
Mówię panu, że pańska misja w Kolumbii zostaje przerwana.
Z całym szacunkiem, senatorze, to najgorsza
rzecz, jaką w tej chwili można zrobić.
To nie podlega dyskusji.
Trwają rozmowy pokojowe między rządem Kolumbii a guerrillas.
To niedorzeczność! Nie można negocjować z terrorystami!
Guerrillas nie chcą pokoju. Chcą tylko sprzedawać kokainę.
Senatorze, Peter Brandt ma duże doświadczenie...
Daruj sobie, Douglas.
Peter Brandt nawalił. Przez niego doszło do walk na terenie USA.
Nie można się na to zgodzić.
Komisja daje panu 72 godziny na wycofanie ludzi z Kolumbii.
- Ma pan jakieś pytania? - Nie.
Pete, chodź tu!
Nie wiem, dlaczego nazywają to przesłuchaniami wywiadu. Kretyni!
Wracam do Kolumbii. Wybiję wszystkich do nogi.
Już tam byliśmy. Wiemy, co i jak.
Tu się uspokoi,
ty zajmiesz się analizą zagrożenia.
Znajdziesz Wilka, Pete.
Tylko zrób to przez satelitę. Będzie dobrze.
Dość mam tego cyrku. Przygotuj samolot, odlatujemy wieczorem.
Kolejny gość podaje się za Wilka.
Chce rozmawiać tylko z tobą.
Zna szczegóły zamachu, których nie podawaliśmy mediom.
- Kto mówi? - Ciężko cię złapać.
- Próbuję od trzech tygodni. - Brewer?
Jesteś zajęty szukaniem mordercy mojej rodziny, co?
Rozumiem, że jesteś ciekaw. Poinformujemy cię o wynikach.
Mów prawdę, Brandt. Jesteś mi to winien.
- Wcale go nie szukacie. - Chcesz znać prawdę?
Rząd Kolumbii prowadzi rozmowy z guerrillas, a nasz senat to aprobuje.
Nie możemy wkroczyć na teren guerrillas.
Śmierć twojej żony i syna to sprawa drugorzędna.
Miło cię widzieć.
Nie spodziewałem się ciebie.
Spędziłem tu 8 lat i nie oddam tego podrzędnemu Che Guevarze.
BAZA CIA NIEDALEKO MOMPOS
- Jak moi chłopcy? - Rwą się do walki.
- Na przepustce z wariatkowa? - Myślałem, że tu jest wariatkowo.
Musimy pogadać.
- Co słychać, Gordy? - Wejdź.
Poznaj mojego przyjaciela. To Ed Coonts.
- Współczuję. - Dziękuję.
Ed spędził dwa lata jako doradca wojskowy w Kolumbii.
Może ci pomóc.
Widzę, że się pan uczy.
Jak ja tego nie zrobię, nikt tego nie zrobi.
Trzeba mieć nie po kolei, żeby tam jechać.
Nie dadzą ci tam wylądować
bez stempla Departamentu Stanu w paszporcie.
A ty pięć minut po zamachu
na pewno trafiłeś na czarną listę.
Panama...
Tylne wejście do Kolumbii. Jednak czegoś się nauczyłeś.
Nawet jeśli cię nie porwą i nie zabiją po drodze...
bez przepustki nie dostaniesz się do strefy guerrillas.
Możesz być pewien, że ci jej nie dadzą.
Powiedzmy, że ją dostanę.
Po chwili zorientują się, że żaden z ciebie Juan Valdez.
Wtedy wpakują ci łeb w tyłek
i sturlają cię ze skały.
Pomożesz mi?
Jaki masz plan?
W Darien Gap przekroczę granicę pieszo.
Dżungla jest raczej trudna do patrolowania.
Powinienem dotrzeć do Walencji w ciągu jednego dnia.
Stamtąd do strefy guerrillas jest 320 km.
VALENCIA, KOLUMBIA
Za opłatą ktoś powinien zawieźć mnie do Mompos.
Nie sądzę. Zagadasz do niewłaściwej osoby i po tobie.
Po narkotykach, porwania białych to najintratniejszy interes.
Złap autobus najszybciej, jak zdołasz.
- Mompos? - Sí.
Jeśli wsiądziesz do autobusu, to masz szczęście.
- Dzięki za radę. - Okaże się dobra, jeśli skorzystasz.
- Que pasa? - Blokada przed nami.
- Kogo szukają? - Tych, którzy nie są z nimi.
Nie jesteśmy guerrillas.
To dlaczego uciekałaś?
Wszyscy uciekali.
Nie kłam, bo cię zabiję.
Paszport znaleźli w plecaku, gdy uciekł na jednej z naszych blokad.
- Facet szuka śmierci. - Ma tylko dwie drogi:
W górę rzeki albo drogą przez Mompos. Kontrolujemy obie.
Skoro my wiemy, że tu jest, guerrillas też wiedzą.
Albo dowiedzą się wkrótce. Twoja w tym głowa.
Za 12 godzin będzie wąchał kwiatki od spodu.
Pokażemy Waszyngtonowi, że nie można negocjować z terrorystami.
OBÓZ ARMII WYZWOLENIA KOLUMBII W POBLIŻU SAN PABLO
W Los Angeles odnieśliśmy wielki sukces.
Wreszcie ci hipokryci chcą negocjować.
Amerykanie ukrywają się za rodziną. Niewłaściwe ideały.
Zapomnieli, jak wygląda wojna. W przeciwieństwie do nas.
Znaleźli jego paszport. Idzie do Mompos.
Doskonale. Weźmy takiego strażaka z Los Angeles.
Ameryka słyszy jego historię i wylewa morze łez.
Złapcie go. Weźmiemy go jako zakładnika, a oni nam zapłacą.
Weź dwa oddziały: jeden z portu, a drugi z miasta. Znajdźcie go,
nim zrobi to policja.
Jak nie zapłacą, zabijemy go.
PORT W MOMPOS
Wszystkie drogi kończą się w Mompos.
Jedyny dostęp na tereny guerrillas wiedzie w górę rzeki.
Jak mogę dostać się w górę rzeki?
Tam nikt nie pływa bez zezwolenia.
Mówiłeś, że potrzebuję przepustki by wejść na tereny guerrillas.
Powiedz, jak ją zdobyć.
Może uda ci się kupić ją od któregoś z tubylców.
Niech Bóg ma cię w opiece, jak poprosisz kogoś niewłaściwego.
W tym miejscu wyczerpują się moje dobre rady.
Dzięki. Coś wymyślę.
Co wy robicie?
Nic mu nie jest?
Chłopiec jest cały, ale nie potrzebuję pomocy.
Martwiłem się o niego.
Jest pan bardzo miły.
To żywe dziecko. Czasem nie mogę go dogonić.
Nie mógł się doczekać, kiedy pójdziemy na festyn.
- Jestem Selena. - Gordy.
To mój syn, Mauro.
Gordy.
Przyjaciel.
To ja już pójdę. Miło było cię poznać.
Pan Brewer?
Pójdzie pan ze mną. Jest pan na mojej liście.
- Co to za lista? - Jest pan tu nielegalnie.
Nie, skradziono mi paszport.
- Pójdzie pan ze mną. - Widzisz ich?
To guerrillas.
No nie, kapitanie...
Doceniam fakt, że przyjmujecie mnie bez rezerwacji.
Wiem, że macie tu niezły tłum.
Dałbym ci napiwek, ale szef już mi wszystko zabrał.
- Oddałeś moją ulubioną celę. - Wsadź go obok Amerykanina.
Nieładnie. Dlaczego to zrobiłeś? Bo jest większy ode mnie?
Czemu mi to robisz? Myślałem, że się dogadaliśmy.
Nazywasz mnie zboczeńcem?
Ja też cię lubię.
Sean Armstrong. Nierząd w miejscu publicznym.
Ale ja tylko stałem. Ona odwalała całą robotę.
Ktoś ci skonfiskował język? Tu się dzieją różne rzeczy.
- Gordy Brewer. - Znamy się?
Wątpię.
Za jaką niewinność cię wsadzili?
Jestem tu nielegalnie.
Pieprzeni gringo. Przyjeżdżacie tu zabierać ludziom pracę.
Pół kraju chce cię porwać. Drugie pół - zabić.
Dobrze być Kanadyjczykiem. Wszyscy mają cię gdzieś.
Szwadrony śmierci zabijają guerrillas. Ci zabijają wojsko.
A pośrodku tkwią chłopi zabijani przez wszystkich.
Ale my, Kanadyjczycy, jesteśmy jak muchy na ścianie.
Nie patrz na nich, jeżeli nie możesz ich zabić.
- To guerrillas? - Tego nie powiedziałem.
Ale o to chodziło.
Pracujesz na terenie guerrillas. Stąd wiesz, kim są.
- Mogę się przenieść do innej celi? - Co ty robisz?
Naprawiam i sprzedaję ciężki sprzęt. Zadowolony?
Sprzedaj mi swoją przepustkę. Chcę pracować w ich strefie.
Przestań! Jestem tylko mechanikiem.
Jak policja się dowie, zrobią ze mnie dawcę organów.
Nie sprzedam przepustki. Nikomu.
- Wielkie dzięki. - Nie ma za co.
Zrób listę aresztowanych. Porównaj z danymi guerrillas.
Śledzili Brewera, kiedy zjawiła się policja.
Wszyscy, którzy mogliby pomóc zabić Wilka, siedzą w mamrze.
Powinniśmy wciągnąć strażaka na naszą listę płac.
Pasy.
Zdaje się, że mamy towarzystwo.
Atak na więzienie Mompos. Guerrillas ściągają ludzi.
Jedna grupa na zewnątrz. Dwa szwadrony oczyszczają budynek.
Będziemy tam za trzy minuty! Cholera! Nie mogę w to uwierzyć!
Co ze strażakiem?
Claudio, jadą tu! Musimy spadać!
Niech spłonie w piekle.
Cholera! Usmażymy się!
Rozsądne podejście.
Ślicznie. Doskonale.
Wyciągnij mnie stąd!
Pobawmy się w To twoje życie. Chcę przepustkę.
Ja z tego żyję! Chcesz, żebym się wykończył?
Myślałem, że jesteśmy kumplami! Ja z tego żyję!
Pozwolisz, żebym tu sczezł?
To ostatnia rzecz, jaka ci się przytrafi.
Najpierw powietrze rozgrzeje się do 230 stopni.
Przepustka eksploduje jak fajerwerki. Potem stopią ci się włosy i paznokcie.
Już dobrze! Masz!
Zabierz ją sobie!
A teraz mnie stąd wyciągnij!
Świadkowie słyszeli, jak więźniowie wzywali El Lobo. On tu był, szefie.
I oni pozwolili mu uciec?
Na co komu strażnica, jeśli nikt nie pilnuje?
Strażaka też nie ma.
Strażak uciekł przed pożarem?
Rozejrzyjcie się. Może Gordy leży gdzieś martwy.
Przepraszam, musiałem cię przestraszyć.
Wiem, kiedy trzeba przejść na emeryturę.
Poza tym, nie pozwoliłbyś, żebym spłonął.
A to za co?
Na fundusz emerytalny. I za pewne informacje.
Mów, co powinienem wiedzieć.
Wróć do portu.
W górę rzeki pływam z Omarem. On cię zabierze.
Kiedy dotrzesz do San Pablo, spytaj o Felixa Ramireza.
Powiedz mu, że mnie zastępujesz. Że zamknęli mnie za coś sprośnego.
Życzę ci szczęścia. Będziesz go potrzebował.
Kto to zrobił?
Myśleli, że ci ludzie pomagali wojsku.
RZEKA MAGDALENA, GRANICA STREFY GUERRILLAS
Ręce do góry! Pokaż przepustkę!
Zastępuję Armstronga.
- Ty nie jesteś Sean Armstrong. - Bez wątpienia.
Felix?
Heinrich Beckmann, zastępuję Armstronga.
Akurat! To poważne naruszenie regulaminu.
Wypełniłem wszystkie papierki i co dostaję w zamian?
To jak z zamawianiem pizzy.
Prosisz o kanadyjski bekon, dostajesz niemieckie serdelki.
Jak nie chcesz, żebym naprawił ci silnik, wystarczy powiedzieć.
Nie udawaj skwaszonej kapusty.
Co się stało z Armstrongiem? Może zabiłeś go za przepustkę?
Złapali go wczoraj,
jak dmuchał córkę szefa policji.
Cały Armstrong. Pieprzy się na prawo i lewo. Kocham go.
- Chciałbym być na jego miejscu. - I tak nie mogę go puścić.
Jak nie naprawię generatora, nie będę mógł płacić podatków.
Wtedy twój szef zrobi cięcia.
Albo ucierpi na tym twoja pensja, albo gardło.
Lepiej to przemyśl.
Przyprowadź go jutro z samego rana
Danke.
Beckmann!
Nie zapomnij przepustki.
SAN PABLO, STOLICA STREFY GUERRILLAS
Jak na Niemca, dobrze mówisz po angielsku.
A gdzie ty się nauczyłeś?
Byłem w Nowym Jorku, Chicago, Miami, trochę w LA.
Jak już będę grubą rybą, chcę tam wrócić.
Jestem za dobry, by błagać kogoś żeby słuchał moich nagrań.
Chcę nagrać płytę.
Taki hardcore'owy campesino rap. Chcesz posłuchać?
Skoro muszę.
Żadna frajda śpiewać dla kogoś, kto ma takie podejście.
Dreszczowiec guerrilli Zabierz mnie do Manili
Nasze życie jest cudowne jak laska wanilii
Ene-due-rabe CIA niech połknie żabę
I niech się wyniesie stąd, Zabierając też swój swąd.
- Jak ci się podoba? - Świetne. Już masz przebój.
- Poważnie? - Minąłeś się z powołaniem.
Nie do wiary! Ja też to czuję!
- Załóż to. - Po co?
Dla bezpieczeństwa. Lepiej żebyś nie wiedział, jak tam trafić.
Spokojnie. To najwyżej 15 minut.
Jesteśmy na miejscu. Tylko mnie nie drażnij.
A kuku!
Jak ci się podoba? Robi wrażenie, co?
- Gdzie jesteśmy? - U mnie.
- Coś tu śmierdzi. - Zyski, stary.
- To fabryka kokainy. - Wiem.
Jestem biednym Latynosem, ale nie pracuję za grosze.
Albo ja, albo Boliwia. Jak nie Boliwia, to Chińczycy.
Albo zwykli Amerykanie.
Jesus, wystąpisz w moim nowym teledysku!
Generator na ropę. Trzeba go ochłodzić.
Prosta narkonomia. Nie nadążam z wysyłaniem towaru.
Te mózgi z Doliny Krzemowej muszą go sobie wysyłać mailem.
To ten?
Nie chcę cię straszyć, ale Armstrong dokonywał cudów.
- Spokojna głowa. Będzie działać. - Miejmy nadzieję.
Mówił, że nazywa się Heinrich Beckmann.
Heinrich Beckmann?
Miał kapelusz. Nie poznałem go.
Popełniłem błąd.
Nie, proszę! Wysłuchaj mnie!
W walce o wolność
nie ma miejsca na błędy.
Dyscyplina jest najważniejsza.
Dyscyplina i kara.
Znajdźcie go. I nie popełnijcie błędu.
Przychodzą, kiedy chcą. Nie jestem ich marionetką.
- Myślałem, że zapłacono mi z góry. - Gdzie mechanik?
Spokojnie. Nie ufacie mi?
Panuję nad wszystkim.
Pracuje, aż się kurzy! Niemcy są jak cyborgi. Jest bardzo sprawny.
Wydajesz się spięty. Przydałby ci się odpoczynek.
Masz kontakty. Mógłbyś mi załatwić nowy generator.
Heinrich, mam tu twoich przyjaciół.
Mój błąd. Powiedziałem, że jak naprawi uszczelkę, może sobie zrobić przerwę.
Pewnie siedzi w latrynie
i wali konia.
Nie zniknie. To wielki biały Neandertalczyk.
Napijemy się rumu i poczekamy, aż się znajdzie.
Co to było?
Łapcie paczki! Uratujemy te kilogramowe!
Zapłacę podwójną, potrójną stawkę. Ile będziesz chciał!
Dwa, trzy razy więcej. Moja w tym głowa.
Komendancie, nie jesteśmy tu bezpieczni. Chodźmy!
Żartujesz, prawda?
To tylko strażak.
Jeśli on wie, gdzie jesteśmy, CIA też może się dowiedzieć.
Dość tego! Ty się nim zajmij, a ja skończę swoje.
Nie podchodź! Cofnij się!
Co cię opętało?
Czego chcesz?
Zastanów się, co robisz.
Odpocznij.
Kim jesteś?
Jego żoną.
Wyjdź.
Strażak?
Tchórz, który zabija kobiety i dzieci.
Amerykanie są tacy naiwni.
Widzicie w wiadomościach chłopa ze spluwą i zmieniacie kanał.
Ale nigdy nie spytacie: "Po co chłopu broń?"
Myślicie, że tylko wam wolno walczyć o wolność?
Wolność? Żeby co robić? Zabić mi żonę i syna?
Pamiętam twoją twarz z Los Angeles.
To była twarz człowieka, który ratował życie ludzi.
Ale ta twarz się zmieniła.
Myślisz, że żona i syn poznaliby cię teraz?
Ja też pamiętam twoją twarz.
Ten uśmiech...
zanim ich zabiłeś.
Zapłacisz mi za to.
Wygląda na to, że obaj chcemy zabijać dla sprawy,
więc jaka jest między nami różnica?
Różnica jest taka...
że to ja ciebie zabiję.
- Po co trzymać go żywego? - Bo uratował mi życie. I Maurowi.
Ale dlaczego mam go tu trzymać?
To wróg. Nie przywiązuj się do niego. Jak nie zapłacą, zabiję.
- Nie rób tego. - Nie kłóć się ze mną.
- Tak nie można! - Nie mów, co mam zrobić! Wracaj!
Zdjęcie satelitarne San Pablo zrobione dziś w nocy.
O 22:50 mamy anomalię cieplno-świetlną. Coś jakby wybuch.
Budynek idzie w cholerę. Kilku guerrillas jest rannych.
Na ulicy mamy wysokiego mężczyznę, kobietę i dziecko.
- I tego faceta. - To on wydaje wszystkie rozkazy.
Nie wierzę! Brewer znalazł sukinsyna!
Chwilę później przyjeżdża AWK. Ładują wszystko na ciężarówki.
Konwój jedzie dwie minuty w górę rzeki i zatrzymuje się tutaj.
Obóz AWK.
Pluton otoczy ich z trzech stron. Od tyłu wsparcie z powietrza.
Nadlecimy znad drzew i będziemy tam za 20 minut.
Nie uda się ukryć tego przed Waszyngtonem.
Amerykanin torturowany w obozie guerrillas. To misja ratunkowa.
- Zaczynamy o świcie. - Zrozumiałem.
Dlaczego się o mnie troszczysz?
Uratowałeś mojego syna.
A twój mąż zabił mojego.
Kiedy poznałam Claudia, był nauczycielem.
To było w Gwatemali.
Tam się urodziła nasza córka, Sophia.
Guerrillas byli wszędzie, ale dawali nam spokój.
Pewnej nocy żołnierze przyszli do naszej wioski.
Przyprowadzili ich doradcy amerykańscy.
Przeczołgaliśmy się na pola, ale rzucali w nas granatami.
Sophia, nasza córeczka...
została ranna.
Wykrwawiła się na rękach Claudia.
Tej nocy Mauro został sierotą, więc go przygarnęłam.
Claudio przyłączył się do guerrillas.
Teraz zżera go nienawiść i kieruje nim wściekłość.
Tak jak tobą.
Nie jestem taki, jak on.
Jeszcze nie.
A ty? Pracując z nim nie stajesz się lepsza.
- Więc co mam zrobić? - Pomóż mi go powstrzymać.
Za późno.
Powierzam ci swoje życie.
I życie mojego syna.
O czym ty mówisz?
Claudio pojechał do Waszyngtonu podłożyć kolejną bombę.
Nie chcę mieć z tym nic wspólnego.
Oni nas obronią, prawda?
Jeśli nie oni, ja to zrobię.
Teraz!
Widzę ich. 85 w drodze.
Trzymaj się nad nimi.
Oddziały schodzą na dół.
Tak trzymać!
Cel trafiony. Przymierzam się do następnego.
Musimy iść w górę rzeki. Tam jest pole minowe.
Zabić wszystkich!
- Nie podnoś głowy. - Jesteśmy w potrzasku.
Mamy ich na drodze! Ognia!
- Zrozumiałem. - Ostrzelamy linię drzew.
Idziemy.
Chyba jakiś oficer.
Na ziemię!
Nie strzelać!
Bo oto mamy przed sobą... wielkiego Amerykanina.
Niech cię diabli, Brandt. Byłem wymówką dla zabicia tych ludzi?
Przyjechałeś tu zabić kogoś, zgadza się?
- Tępię truciznę na naszych ulicach. - Zabijając kobiety i dzieci?
Walczę z terrorystami.
Z jakimi terrorystami? Wilka tu nie ma!
Pojechał do Waszyngtonu, wysadzić kolejny budynek.
Gdzie?
Powiem ci. W samolocie, w drodze do domu.
Oni jadą ze mną. To jego żona i syn.
Tylko ona może zidentyfikować nasz cel.
DEPARTAMENT STANU, WASZYNGTON
Dziękuję, doceniam to.
Panie sekretarzu, to właśnie przyszło.
Dzwoniłem do NSA, CIA, Dowództwa Południa. Czekają na rozkazy.
Pomoże nam Zespół Nadzoru z Waszyngtonu.
Włączcie radia i czekajcie na informacje.
Dostaliśmy mailem plik audio. Chyba autentyczny.
Dawaj.
Zignorowaliście moje ostatnie ostrzeżenie.
Naród amerykański zapłaci za ten błąd własną krwią.
W waszej stolicy została podłożona bomba.
Kiedy usłyszycie tę wiadomość, będzie za późno na poszukiwania.
Wielu waszych obywateli zginie.
Ich bezsensowna ofiara jest ceną za waszą ignorancję.
Nie będzie litości.
Nie ukryjecie się.
Będziemy walczyć, aż zdacie sobie sprawę,
że nie możecie sobie pozwolić
na cenę tej wojny.
Wynoście się z Kolumbii!
Sangre o libertad!
Dobrze widzieć pana całego i zdrowego.
To jest Selena Perrini.
Agent specjalny Phipps. Agent Dray.
- Zaczynajmy. - Proszę usiąść.
Powodzenia.
- Czego się pani napije? - Wody.
David, przygotuj się.
To zdjęcia budynków z kolumnami i łukami, jakie pani opisała.
Przejrzymy je szybko.
Jeżeli coś pani pozna, proszę dać nam znać. Zaczynamy.
Następne zdjęcia to ten sam budynek w różnych ujęciach.
Mówił, co będzie robił w budynku?
Nic nie mówił.
Dalej będzie ten sam budynek, różne ujęcia.
- Możesz go powiększyć? - Nie jestem pewna.
- Proszę spojrzeć na wejście. - Wszystkie wyglądają tak samo.
Zrobisz zbliżenie?
- A ten? - Nie, to nie to.
Czy to coś pani przypomina?
Tworzycie ciekawy zespół. Strażak i uciekinier.
Jak w telewizji.
Ty możesz grać czarny charakter.
Dobrze. Powiadomię wszystkich.
Przyjedzie sekretarz Ramsey.
Zaraz! Możemy cofnąć?
- Ten. - Na pewno?
- Widziała go pani? - Na zdjęciu.
Union Station. Masz?
Chcę to obejrzeć.
To ten?
David, zrób zbliżenie wejścia.
Niech pani popatrzy na wejście.
Chyba to.
Sprawdźcie taśmy ze wszystkich kamer z ostatnich 24 godzin.
Cofnij.
Proszę nie wstawać.
Selena Perrini, Sekretarz Stanu, Barbara Ramsey.
Zdajemy sobie sprawę z pani poświęcenia.
Strażak jest tutaj.
Pani sekretarz, chyba coś mamy.
Plik w aktywnym katalogu.
Uchwyciła to kamera na Union Station 13 minut temu.
- Na co my patrzymy? - Lewy dolny róg.
Mężczyzna z teczką za drzewami.
Drugie zdjęcie. Mija drzewa. Teczka zniknęła.
Powiększ ten fragment.
Twarz.
To on.
Podaj zespołowi pozycję kamery.
To niemal godziny szczytu.
Dzień dobry, mówi Shrub. Tak, to bardzo pilne.
Już podchodzi.
Zidentyfikowaliśmy cel.
Zaraz wychodzę.
Postąpiłaś słusznie.
- Mam nadzieję. - Jestem tego pewien.
Musiałaś to zrobić.
Wcale tego nie czuję.
Przykro mi.
Wszystko będzie dobrze.
Przepraszam... Gdzie jest toaleta?
Proszę za mną.
Dobrze się czujesz?
Ze mną będzie bezpieczny.
Idź.
Chciałam przekazać panu wyrazy współczucia.
Dopóki Ameryka nie skończy aktów agresji przeciw Kolumbii,
my będziemy odwdzięczać się tym samym.
Nie będziecie czuli się bezpieczni we własnych łóżkach.
Kolumbia to nie jest wasz kraj.
Wynoście się. Sangre o libertad!
Gdzie on idzie?
Nie otwieraj!
Zatrzymaj ją!
Otworzyć drzwi!
Opuścić pokój! Tu jest bomba!
Daj mi zabawkę. Pod stół.
- Co robisz? - Tu jest bomba!
Cofnąć się!
Zabierzcie stąd panią sekretarz!
- Zajmiesz się chłopcem? - Dobrze. Odsunąć się!
Prosimy korzystać ze schodów i nie używać wind.
To nie są ćwiczenia. Prosimy nie korzystać z wind.
Prosimy korzystać ze schodów i nie używać wind.
To nie są ćwiczenia. Prosimy nie korzystać z wind.
Nie działa. Wracamy do stanowiska kontroli.
UWAGA: GAZ ZIEMNY
To koniec!
Nigdy nie będzie końca!
To kiedy chciałeś mnie zabić?
Teraz!
- Już po wszystkim. - Mam nadzieję, że to prawda.
- Gdzie chłopiec? - Tutaj.
Pierwszy atak terrorystyczny na naszą stolicę...
Sekretarz Ramsey nie odniosła obrażeń...
W podziemnym garażu Departamentu Stanu znaleziono materiały wybuchowe,
które wystarczyłyby do wysadzenia kilku kwartałów...
Bombę podłożył Wilk, terrorysta kolumbijski...
Biały Dom ogłosił, że prezydent odznaczy kapitana Brewera Orderem
Wolności, najwyższym odznaczeniem, jakie może otrzymać cywil.
Mimo licznych prób nie udało się skontaktować z kpt. Brewerem.